- Reflectie

De Nuance – Het bewustwordingsmoment

Het is tot nu toe allemaal een groot avontuur geweest, maar ik weet dat de toekomst nog avontuurlijker zal zijn. De afgelopen acht weken zijn voorbijgevlogen, maar toch ook weer niet. Aan de ene kant heb ik het gevoel dat ik al jaren bij Condor zit. Tegelijkertijd is zoveel nieuw voor me. De mensen die ik heb ontmoet zijn dezelfde types als ik en toch ook weer niet. Iedereen is uniek, maar heeft de eigenschappen van een journalist. De diversiteit maakt de groep en het individu sterk.

Toen ik mijn Belofte op papier zette, schreef ik vanuit mijn gevoel. Het is misschien niet mijn mooiste productie, maar de brief komt wel vanuit mijn hart. Ik heb er alles in gezet wat ik op dat moment wilde zeggen. Bijzonder genoeg blijkt dat ik al heel wat heb bereikt in twee maanden tijd. Ik heb meer zelfvertrouwen gekregen, heb onwijs leuke en interessante mensen ontmoet en ben me er steeds meer van bewust waar een journalist allemaal mee te maken krijgt. Wat heb ik gedaan in de afgelopen acht weken? Ik ga er maar even rustig voor zitten. Ik heb televisie-uitzendingen bijgewoond, nieuwe mensen leren kennen, genetwerkt en vooral ontdekt. Ik heb de Kijk Rond-fase optimaal benut om zoveel mogelijk nieuwe aspecten van de journalistiek te ontdekken. Ik wilde niet alleen mijn blik op de Formule 1 gericht hebben, maar ook voor andere dingen openstaan. Dat is gelukt! Zo zie ik mezelf later wel in het gebouw van KRO-NCRV rondlopen en heb ik al veel geleerd over journalistieke takken die ik bij voorbaat niet interessant vond. Vloggen, documentaires, financiële zaken et cetera. Achteraf bleek dat elke tak iets unieks heeft waar ook ík blij van kan worden. Uiteraard vond ik niet alles interessant, maar dan kan ik die zaken weer van mijn ontdekkingslijst schrappen. Dat scheelt weer kostbare tijd.

Nu is het zaak om me er bewust van te maken waar ik nu sta. Gelukkig was ik daar gaandeweg al mee bezig. Vooral tijdens de presentaties voor de groep krijg ik ingevingen over mezelf. Zo attenderen mijn medestudenten en mijn coach me erop wat mijn sterke punten zijn en weet ik onder andere door het bloggen steeds beter welke eigenschappen ik kan verbeteren. Ik ben me ervan bewust dat ik op dit moment nog te naïef ben voor het vak. Normaal gesproken zie ik altijd het goede in mensen, maar dat kan ook een valkuil zijn. Ik kan me als journalist laten meeslepen in een machtsspel, iets wat bijvoorbeeld altijd aan de orde is bij de Formule 1. Wil ik echt standhouden in de journalistieke wereld, dan moet ik er ook op bedacht zijn dat mensen mijn machtspositie kunnen misbruiken. Ik moet stevig in mijn schoenen staan en grenzen kunnen trekken. Dat is op dit moment nog niet het geval, maar dat ik een geleidelijk leerproces. Ach, ik ben nog maar acht weken bezig. Dat komt wel. De eerste stappen zijn al gemaakt, maar mijn reis zet voort. Waar ik nu echt heen wil, is het ontwikkelen van mijn zelfvertrouwen als journalist. Met de feedback van de Condorianen kom ik er wel. Ik kan het.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.